در جنوب شرقي راه خرم آباد به خوزستان در شمال خرابه هاي شهر کهن شاپورخواست ، سنگ نوشته اي وجود دارد که با اکثر آثار مشابه خود تفاوت های عمده ای دارد. بنای این سنگ نوشته در واقع صخره ای عظیم است که به شکل مکعب مستطیل تراش خورده است. گوشه هاي اين سنگ با جهات فرعي منطبق است. متن این اثر به خط کوفی در چهار سطح آن نقر شده است ، بگونه ای که از چهار جهت قابل مشاهده است. البته متن نقر شده بر روی هر سطح این مکعب مستطیل تکرار متن سطوح دیگر نیست و در واقع کل متن ، یک نوشتار چهار صفحه ای را شامل می شود که از پهنه جنوب شرقي شروع مي شود و به پهنه شمال شرقي پايان مي يابد. محتوای این نوشتار شامل دو فرمان حکومتی است ؛1ـ منع مردم از پوشيدن لباس ابريشمي 2ـ اجازه علف چراني به دامداران.
کارکردهای ارتباطی سنگ نوشتۀ خرم آباد
موقعیت جغرافیایی این سنگ نوشته و بطور کلی موقعیت ارتباطی – مواصلاتی شهر خرم آباد در دورۀ تاریخی تولید این اثر بیانگر این مساله است که هدف اصلی از طراحی و تولید این سنگ نوشته ارتباط حکومت با مردم از طریق یک وسیلۀ ارتباط جمعی است ، بگونه ای که همه بتوانند از موضوع آن با اطلاع شوند .
انتخاب محل برای احداث این اثر با دقت خاصی صورت گرفته است . این نقطه که امروزه درست در کنار راه ترانزیت تهران – خوزستان واقع شده در زمان ساخت این اثر نیز یک نقطۀ استراتژیک ارتباطی و مواصلاتی بوده است . بگونه ای که هر کس که می خواسته از منطقۀ فلات ایران به عراق سفر کند بناگزیر می بایست حتما از این تنگه عبور کند .ساخت دژ مستحکم نظامی فلک الافلاک خرم آباد در فاصلۀ کمتر از 1000 متر از این سنگ نوشته در زمان ساسانیان نیز مؤید این مساله در زمان مورد نظر است .
پرسشی که مطرح است این است که ؛ آیا این سنگ نوشته به تعبیر امروز یک بیلبورد نیست ؟این پرسش مرا به آن واداشته که به عنوان یک paperدانشجویی در مقطع کارشناسی ارشد رشتۀ ارتباطات با راهنمایی استاد دکتر محسنیان راد به بررسی کارکردهای ارتباطی سنگ نوشتۀ خرم آباد بپردازم .
بسیار خوشحال می شوم کسانی که اطلاعات بخصوص و یا دیدگاهی در این رابطه دارند مرا از راهنمایی خود محروم نسازند .